AdminKR – Nef Vakfı Kenan Rifai Uluslararası Tasavvuf Kültürü Araştırma Merkezi

Adana

AdminKR — Tue, 22 Jul 2025 15:49:36 +0000

Kenan Rifai, genç yaşında Adana Maarif Müdürlüğü’ne atanır ve bu görevle birlikte eğitimde reformcu çalışmalarına hız verir. Adana’daki görevi sırasında, Mut, Silifke, Anamur ve Gülnar gibi kasaba ve köyleri dolaşarak halkı bilinçlendirmeye ve okullar yaptırmak için imkanlar yaratmaya çalışır. Onun bu çalışkan ve idealist tutumu, çevresindeki insanlara ilham kaynağı olur.⁠
⁠
“Adana’ya geldiğimde, on muallim üstleri başları yırtık pırtık karşıma çıktı ve on aydır maaş almadıklarını söylediler. Hemen Maarif Meclisi’ni toplayarak durumu anlattım ve çözüm istedim. Memuriyetimde gereksiz yere aylık 2000 kuruş alan bir kişinin görevine son verdik. Bu duruma içerleyen kimseler iftira mazbatası düzenledi.”⁠
⁠
Kenan Rifai’nin Maarifteki Adana yılları, onun eğitimdeki kararlılığını, zorluklarla başa çıkma azmini ve dürüstlüğünü gösteren önemli bir dönemdir. Hem kişisel hem de mesleki hayatında aldığı bu dersler, onun ilerleyen yıllardaki başarılarının temelini oluşturur. ⁠
⁠
Adana görev süresi zarfında bir başka zor anı daha yaşar. Anamur harabelerinde kaybolduğu bir gece, sert doğanın içinde yolunu bulamaz ve atını serbest bırakır. At, gece karanlığında onu güvenle şehre geri getirir. ⁠

Vatan Sevgisi

AdminKR — Fri, 18 Jul 2025 16:01:28 +0000

93 Harbi’nin patlak vermesiyle birlikte Filibe ve çevresindeki hayat derin bir dönüşüm yaşar. Bu zor dönem, Kenan Rifâî’nin ailesiyle birlikte İstanbul’a göç etmeye karar vermesine yol açar. Genç Kenan için bu göç, sadece bir mekân değişikliği değil, aynı zamanda manevi yolculuğunda yeni bir başlangıcı ifade eder.⁠
⁠
Kenan Rifâî, Filibe’ye yaptığı bir ziyaret sırasında, vatan topraklarına döndüğünde trenin ilk durağında inip toprağı öper. Bu hatıra, onun derin vatan sevgisinin ve köklerine olan bağlılığının açık bir ifadesidir. Trakya’nın yetiştirdiği vatan şairi Namık Kemal’in etkisi, genç yaşlarından itibaren Kenan üzerinde görülür. Bu sevgi ve bağlılık, onun ruhunda derin izler bırakır.⁠
⁠
Hatice Cenan Hanım’ın ilahi aşkı, genç Kenan’ın manevi yolculuğunda daima bir rehber olmuştur. Kenan Rifai’nin şiirlerinde vatan kavramı hem Rumeli’den ayrılışı hem de ilahi birlikten, ruhlar aleminden koparak dünyaya gelişi ifade edecek şekilde çok katmanlı olarak okunabilir:⁠
⁠
“Canlar vatanından kopup hisran ile geldim⁠
Suzi derûn hem nâle vü efgan ile geldim⁠
Aşktan beni men’ ettiler âh, aşk beni yaktı,⁠
Hasretkeş-i cân, ﬁrkat ü nâlãn ile geldim.”⁠

Doğa ile Sohbet: Söğüt ve Tırtılların Hikayesi⁠

AdminKR — Mon, 14 Jul 2025 12:35:01 +0000

Ken’an Rifâî’nin doğaya olan hassasiyeti ve çevre bilincine sahip bir sufi olduğunu gösteren en sevimli anekdotlardan biri, onun Bostancı’daki evinde yaşadığı bir olaydır. Ken’an Rifâî, her zaman oturduğu pencerenin karşısında duran söğüt ağacını çok sever. Söğüt ağacı, onun için adeta bir dost gibidir. ⁠
Bir gün, bu söğüt ağacı tırtılların saldırısına uğrayarak yapraklarının çoğunu kaybeder. Durumu fark eden Ken’an Rifâî, öğrencilerini çağırır ve şöyle der:⁠
⁠
“Bugün zor bir meseleyle karşılaştım. Komşum söğüt ağacı bana dert yandı ve dedi ki: ‘Sen ne biçim komşusun ki bana hiç yardım etmiyorsun? Bak, yapraklarımı tırtıllar yiyor. Böyle giderse kısa zamanda kuruyacağım.’ Ben de ona cevap verdim: ‘Bir mesele hakkında hüküm vermeden, her iki tarafı da dinlemek gerekir. Bir de tırtılları dinleyelim, bakalım onlar ne diyor.’ Tırtılların da haklı olduğu hususlar var. Onlar da diyorlar ki: ‘Bize nafakamızı temin için bu ağaç gösterildi, gözümüzü dünyaya burada açtık, ne yapalım, gıdamızı temin etmeyelim de ölelim mi?’ Şimdi ben ikisi arasında kaldım. Acaba haklı olan hangi taraf, bu hususta sizler ne diyorsunuz?”⁠
⁠
Bu olay üzerine öğrencilerle bir süre tartışma yaşanır. Kimisi tırtılları, kimisi de söğüt ağacını haklı bulur. O sırada, odanın havasını değiştirmek için pencereyi açan biri heyecanla bağırır: Söğüt ağacındaki tırtıllar, uzun bir göç kervanı halinde ağacın gövdesinden inerek yandaki boş tarlaya doğru ilerlemektedir.⁠
⁠
Ken’an Rifâî, bu olaydan doğanın dengesi ve her canlının yaşam mücadelesi üzerine derin dersler çıkarır. Söğüt ağacı ve tırtıllar arasındaki bu denge, onun öğrencilerine doğaya ve tüm canlılara saygıyı öğretmek için önemli bir fırsat yaratır. ⁠

Galatasaray’da geçen günlerden

AdminKR — Mon, 14 Jul 2025 12:34:30 +0000

Kenan Rifai, çocukluğunu ve gençliğini büyük bir canlılık ve neşe içinde geçiren, zekâsı kadar haylazlığıyla da dikkat çeken bir Galatasaray Lisesi öğrencisidir. Dokuz yaşındaki bu küçük öğrenci, arkadaşları arasında ele avuca sığmaz oluşuyla tanınır. İzinsiz çıkmalar, okulun hapishanesine kapatılmalar ve teneffüslerden mahrumiyetler bile onun haylazlıklarını durduramaz.⁠
⁠
Bir anekdota göre, Fransızca hocası Mösyö Dubois, Kenan’ın yaramazlıklarına karşı koyamaz ve onu kürsüsünün altına sokar. Ancak küçük Kenan, burada bile uslu durmaz; öğretmeninin pantolonuna tebeşirle numarasını yazar. Bir başka gün, resimhane dersinde Karaca Paşa’nın karikatürünü çizer ve altına “Karaca Paşa” yazar. Bu, ciddi ve otoriter nâzırın dikkatini çeker ama onu cezalandırmak yerine evine götürür ve karısının ona çikolatalar vermesini sağlar.⁠

Çerno’nun Sadakati

AdminKR — Mon, 14 Jul 2025 12:11:39 +0000

Ken’an Rifâî, çocukluk yıllarını Filibe’deki dedesi Hacı Hasan Bey’in çiftliğinde, doğanın ve o günlerin huzur dolu nimetleriyle çevrili bir ortamda geçirdi. Bu zengin tabiat ve aile ortamı, onun manevi dünyasında derin izler bıraktı. Sohbetlerinde sık sık bu günlere ait anılarına yer verirdi.⁠
⁠
Bir anekdota göre, ailesinin evinde “Çerno” adında sadık bir köpek vardı. Çerno, zamanla yavrulayıp çoğaldıkça sokağa bırakılırdı. Bir gün, Filibe’ye yönelik bir tehdit ortaya çıktığında, Ken’an Rifâî’nin babası İstanbul’a gitmek zorunda kalırken, annesi Filibe’de kaldı. Çerno, her gece yavrularını toplayarak evin etrafında bekçilik yapar, sadakatini gösterirdi.⁠
⁠
Ken’an Rifâî, bu hatırasını anlatırken, sadakatin yalnızca hayvanlarda bulunabilen bir özellik olmadığını, gerçek insan meziyetinin aşk olduğunu vurgular. “Sadakat, hayvanda da bulunabilir. Ancak aşk, insana özgüdür. Bir köpek bile sahibine canını feda edebilir, ama aşkla dolu olmak insana mahsustur.”⁠
⁠
Bu anekdot, Ken’an Rifâî’nin sadakat ve aşk kavramlarını nasıl ayırt ettiğini ve insani değerleri nasıl yücelttiğini gösterir. Onun manevi rehberliğinde, sadakat önemli bir erdem olsa da gerçek insanlık aşkla dolu olmaktır.⁠