Kenan Rifai, genç yaşında Adana Maarif Müdürlüğü'ne atanır ve bu görevle birlikte eğitimde reformcu çalışmalarına hız verir. Adana'daki görevi sırasında, Mut, Silifke, Anamur ve Gülnar gibi kasaba ve köyleri dolaşarak halkı bilinçlendirmeye ve okullar yaptırmak için imkanlar yaratmaya çalışır. Onun

93 Harbi'nin patlak vermesiyle birlikte Filibe ve çevresindeki hayat derin bir dönüşüm yaşar. Bu zor dönem, Kenan Rifâî'nin ailesiyle birlikte İstanbul'a göç etmeye karar vermesine yol açar. Genç Kenan için bu göç, sadece bir mekân değişikliği değil, aynı zamanda manevi

Ken’an Rifâî’nin doğaya olan hassasiyeti ve çevre bilincine sahip bir sufi olduğunu gösteren en sevimli anekdotlardan biri, onun Bostancı’daki evinde yaşadığı bir olaydır. Ken’an Rifâî, her zaman oturduğu pencerenin karşısında duran söğüt ağacını çok sever. Söğüt ağacı, onun için adeta

Kenan Rifai, çocukluğunu ve gençliğini büyük bir canlılık ve neşe içinde geçiren, zekâsı kadar haylazlığıyla da dikkat çeken bir Galatasaray Lisesi öğrencisidir. Dokuz yaşındaki bu küçük öğrenci, arkadaşları arasında ele avuca sığmaz oluşuyla tanınır. İzinsiz çıkmalar, okulun hapishanesine kapatılmalar ve

Ken’an Rifâî, çocukluk yıllarını Filibe’deki dedesi Hacı Hasan Bey’in çiftliğinde, doğanın ve o günlerin huzur dolu nimetleriyle çevrili bir ortamda geçirdi. Bu zengin tabiat ve aile ortamı, onun manevi dünyasında derin izler bıraktı. Sohbetlerinde sık sık bu günlere ait anılarına